De D.VII was een jachtvlieger tegen het einde van de Eerste Wereldoorlog, ontworpen door Reinhold Platz voor Fokker. Geïntroduceerd op het slagveld in 1918 bleek het toestel superieur in vergelijking met de bestaande geallieerde vliegtuigen. Het toestel was zo berucht dat het het enige wapen was dat specifiek werd opgeëist door de geallieerden in de overgaveonderhandelingen aan het eind van de oorlog.
Eind 1917 bouwde Fokker de V.11 (Versuchsmachine no. 11) experimentele dubbeldekker, uitgerust met een standaard Mercedes D.IIIa motor.
Manfred von Richthofen vloog in dit toestel en vond het een toestel dat lastig en oncomfortabel vloog en richtingsinstabiel was tijdens duikvluchten. Fokker paste hierop de V.11 aan door de romp te verlengen en een vaste staart vóór het roer te plaatsen. Hierna vond von Richthofen dat het het beste toestel was in de competitiestrijd tussen vliegtuigtypes die in productie moesten worden genomen. Voornamelijk daardoor werd er een order geplaatst voor 400 toestellen van dit type. Hij heeft zelf nooit het toestel gevlogen in luchtgevechten omdat hij stierf vlak voordat het in gebruik werd genomen. Omdat Fokker capaciteitsproblemen had, moesten de concurrenten Albatros en AEG de VII meebouwen onder licentie, hoewel AEG er uiteindelijk geen heeft gebouwd. De oorlog liep ten einde en de Duitse industrie bleek niet meer in staat om meer dat 1700 toestellen te produceren.
De Fokker werd ingezet op het slagveld in mei 1918 en bleek al snel superieur ten opzichte van de bestaande Albatros- en Pfalz-verkenners. Zijn beste eigenschappen bleken duiken zonder kans op structurele schade en klimmen onder grote aanvalshoeken.
Replica Fokker D.VII - Foto Stampe Vertongen Museum
Deze replica werd gebouwd voor de film 'Blue Max'. Het is een buizenconstructie overtrokken met zeildoek. Zoals bij de Fokker D VIII is het toestel uitgerust met een klein vleugelprofiel tussen de wielen van het landingsgestel.
Het toestel kwam slechts in 1918 in dienst bij de Duitse luchtmacht en het wapenstilstandsverdrag van Versailles verplichtte Duitsland alle Fokker D VII's aan de geallieerden over te dragen, hierdoor kwam het toestel ook in dienst bij de Belgische luchtmacht en het werd gebruikt als lestoestel tot de jaren 30.
Een bouwdoos van een Fokker D.VII
Gebruik: Jachtvliegtuig
Fabrikant: Fokker(Schwerin)
Ontwerp: Reinhold Platz
Motor: 1×BMW IIIa - Prototype V.11 Mercedes D.III
Vermogen: 185pk - 160pk
Lengte: 6,95m
Hoogte: 2,75m
Vleugelbreedte: 8,90m
Vleugeloppervlakte: 20,2m²
Gewicht: 698 kg – max: 878 kg
Snelheid: 190km/u
Bereik: 350 km
Plafond: 6.000 m
Bemanning: een
Bewapening: 2×7,92 mm Spandau mitrailleurs (gesynchroniseerd)
Eerste vlucht:
In dienst: april 1918 (Front)
Meer fokkers Klik hier
|
