De Albatros D.V was een Duits jachtvliegtuig uit de Eerste Wereldoorlog ontwikkeld op vraag van de Idflieg (Inspektion der Fliegertruppen) als tegenwicht voor de geallieerde jagers.
Het toestel werd de opvolger van de Albatros D.III en het begon zijn operationele loopbaan in mei 1917.
Het belangrijkst kenmerk was de eivormige romp, die zorgde voor een goede aërodynamiek.
van het vliegtuig ten goede kwam.
De romp van de D.V was 32 kg lichter dan die van de D.III
Een door de Britten buitgemaakte Albatros D.V
De Albatros D.V en de D.Va. werd in grote aantallen gemaakt en de toestellen deden dienst op het Westelijk front en in Italië en Palestina.
Manfred von Richthofen stond sceptisch tegenover dit toestel en beschreef het toestel als minderwaardig aan de Engelse toestellen.
De D.Va was het laatste type van de Albatros D.I familie en de laatste Albatros jager die in operationele dienst kwam tijdens de Eerste Wereldoorlog.
Er werden ongeveer 900 D.V’s en 1.612 D.Va’s gefabriceerd, in mei 1918 waren er 131 D.V’s en 928 D.Va’s in dienst aan het Westelijke front.
Het toestel van het Stampe museum is een replica die volgens originele plannen en op exacte grootte werd gebouwd in de USA. Het was jarenlang deel van de collectie van het Ryder's Replica Fighter museum in Alabama. Het is voorzien van een Ranger-motor en in 1995 werd het toestel gebruikt in de film "Young Indiana Jones and the Attack of the Hawkmen".
Een zicht op de cockpit
Gebruik: Jachtvliegtuig
Fabrikant: Albatros Flugzeugwerke
Ontwerp:
Motor: Mercedes D.IIa
Vermogen: 180-200 pk
Lengte: 7,33 m
Hoogte: 2.70m
Vleugelbreedte: 9,05m
Vleugeloppervlakte: 21.20 m²
Snelheid: 186 km/u
Gewicht: 687 kg - max: 937 kg
Bereik: 2 uur
Plafond: 3000 m
Klimvermogen: 1.000 m in 4 minuten
Bemanning:
Bewapening: 2 x LMG 08/15 van 7,92 mm
Bomlading:
Eerste vlucht:
Aantal gebouwd:
|
